Skład suplementu diety da się porównać z innym, ale trzeba wiedzieć, na co patrzeć. Producenci mają sporo swobody w tym, jak przedstawiają zawartość opakowania, i ta swoboda bywa wykorzystywana do robienia wrażenia bogatszego składu, niż jest w rzeczywistości.
Kolejność składników nie jest przypadkowa
Składniki wymienia się malejąco według masy. Ten, którego jest najwięcej, stoi pierwszy. Jeżeli substancja, dla której kupujesz produkt, znajduje się na końcu listy, to znaczy, że jest jej w kapsułce mniej niż każdego wcześniej wymienionego składnika — łącznie z substancjami pomocniczymi.
Masa surowca to nie to samo co ilość substancji czynnej
Deklaracja „500 mg wyciągu” i „500 mg substancji czynnej” to dwie różne informacje. Wyciąg roślinny jest standaryzowany na określony procent zawartości — i dopiero ten procent mówi, ile faktycznie dostajesz. Wyciąg 10:1 standaryzowany na 5% da z 500 mg surowca 25 mg substancji, dla której się go stosuje.
Uczciwie zbudowana etykieta podaje jedno i drugie: masę wyciągu, stopień standaryzacji i wynikającą z nich zawartość składnika aktywnego.
Mieszanki o nieujawnionym składzie
Zapis w rodzaju „kompleks ziołowy 800 mg”, po którym następuje lista kilkunastu nazw bez podanych ilości, nie pozwala ocenić niczego. Osiemset miligramów może być rozłożone równo albo w całości przypadać na najtańszy składnik, a pozostałe mogą być obecne w ilościach śladowych. Jeśli producent nie rozpisuje mieszanki na pojedyncze pozycje, przyjmij, że ma powód.
Substancje pomocnicze
Każda kapsułka zawiera coś poza składnikiem aktywnym — substancje, które umożliwiają jej uformowanie i zapobiegają zbrylaniu. To normalne i nie ma w tym nic złego, dopóki lista jest krótka. Warto natomiast sprawdzić, czy nie znalazły się tam barwniki i wypełniacze, które podnoszą masę kapsułki, nie wnosząc nic poza objętością.
Jeśli producent nie rozpisuje mieszanki na pojedyncze pozycje, przyjmij, że ma powód.
Procent referencyjnej wartości spożycia
Przy witaminach i składnikach mineralnych podaje się %RWS — odniesienie do dziennej wartości referencyjnej dla przeciętnej osoby dorosłej. To użyteczny punkt orientacyjny przy porównywaniu dwóch produktów, ale nie zalecenie dawkowania dla konkretnej osoby.
Na koniec: data i numer partii
Termin przydatności i numer partii to nie formalność. Numer partii pozwala producentowi odtworzyć, z jakich surowców powstało dane opakowanie i jakie były wyniki kontroli. Jeśli ktoś kiedyś będzie musiał sprawdzić konkretne opakowanie, zacznie właśnie od tego numeru.
